Wat doe je met de woede-aanvallen van je kind?

“De 8 jarige zoon van An, Thomas, vertoonde regelmatig opstandig en driftig gedrag, met sinds kort dagelijks woede-aanvallen. Dit lokte bij An frustratie uit. Ze wist niet vanwaar dit gedrag kwam, hij was voordien steeds een opgewekt en gemakkelijk kind. An reageerde zonder naar de emoties van Thomas te kijken, omdat ze dit zo zelf in haar opvoeding had meegekregen. Door zijn gedrag ging zij daardoor beetje bij beetje strenger en autoritairder reageren – met het idee dat dit een oplossing ging bieden. Dit had helaas het averechtse effect bij Thomas. Dit was voor An de druppel! Ze besloot om zelf anders om te gaan met haar zoon en kwam bij me terecht op de praktijk.

Ze ging vaker áchter zijn gedrag kijken, in plaats van meteen hierop te reageren: wat voelt hij? Wat is zijn verlangen eigenlijk? Ze ging dit ook gewoon bevragen aan hem: Hoe komt het dat je dit niet leuk vindt? Hoe kunnen we dit samen veranderen? Thomas moest zijn emoties niet langer wegstoppen maar wist dat er thuis ook plaats voor was. Hij werd gezien!

An vertelde ook waarom zijzelf sommige gedragingen of reacties van haar zoon niet aangenaam vond en wat dit met haar deed als mama.

Het resultaat van deze opvoedings-switch was dat er een betere band werd gecreëerd tussen hen. Er was meer samenhorigheid, er werd terug meer gelachen en vooral veel gepraat! Zo kreeg An opnieuw meer rust om beter om te gaan met haar zoon.”

Kijken áchter gedrag

Wat jouw kind laat zien tijdens een woede-aanval doet iets met jou als ouder. Je hebt vaak de neiging deze woede meteen te stoppen. “Je hoeft hier toch niet zo kwaad voor te zijn?", “Stop nu eens met huilen”, “kom eens hier, dan troost ik je”, “zo erg was het toch niet?”. Probeer eens vaker achter het gedrag te kijken van je kind; waarom reageert jouw kind zo? Welke behoeftes heeft jouw kind? Als je dus enkel reageert op de woede van je kind en ze meteen wilt stoppen, negeer je grotendeels deze gevoelens en behoeftes daarachter!

uit het boek ‘Blij met Mij’

uit het boek ‘Blij met Mij’

Als water in een tuinslang

Emoties stromen in ons lichaam als water in een tuinslang. Als de tuinslang wordt dichtgeknepen, zal het water opstapelen en een keer ontploffen. Geef de emoties van je kind dus de vrijheid om er te mogen zijn! Voor boosheid en woede is dit vaak lastig voor anderen uit het gezin, maar probeer de aanvallen voor te zijn door emoties en behoeftes vroegtijdig te zien en het ‘water alvast te laten vloeien uit de tuinslang’!

Opvoeden doe je NIET tijdens een woede-aanval

Nee, je kind ‘de les spellen’ tijdens een woede-aanval helpt toch niet. Het meteen doen stoppen vaak ook niet. Waarschijnlijk al gemerkt?

Het voorkomen van deze woede-aanval is veel efficiënter. Gebruik ‘preventieve reddingsacties’. Er zijn heel veel mogelijke reddingsacties, maar je krijgt alvast enkele tips:

  • Weet hoe je kind zich kan ontladen, ga hier desnoods over in gesprek. Is dit door zich af te zonderen en iets rustig te doen of net door iets actiefs te doen?

  • Moedig kinderen, waarbij beweging helpt, bijvoorbeeld dit aan: trampoline springen, boksen, rondjes fietsen, springtouwen, krastekening maken, … Doe dit het liefst sámen, daar genieten ze enorm van. Maak er nog liefst een (geforceerde) lachsessie van ;-). Hun boze-stofjes zullen door de inspanning snel hun lichaam uitvloeien!

  • Ook ontspannende ‘interventies’ kunnen woede-aanvallen voorkomen. Het lijkt dubbelzinnig maar breng rust in het lichaam van je kind door het liefdevol aan te raken. Leg bijvoorbeeld met een zware druk je handen op zijn/haar schouders. Bij woede zitten kinderen fel in hun hoofd, en door alerter te worden van hun lichaam keren ze sneller terug naar hun rustpunt. Dit kan je thuis doen, maar evengoed op een familiefeestje of tijdens het huiswerk maken…. Je zou ook een 5-minuten-rugmassage kunnen doen. Het is een win-win, je kind gaat met de aandacht weer uit het hoofd en het werkt verbindend tussen jullie. Liever 5 minuten investeren in een massageke, dan een halfuur of langer bokken door een woede-aanval, toch?

  • Maak bijvoorbeeld samen met jouw kind een touw met 10 kaartjes aan, waarop reddingsacties staan voor te doen bij opkomende boosheid. Hang het op in de kamer, en iedere keer wanneer je ziet dat jouw kind boos wordt, moedig je hem/haar een opdracht van de kaartjes te volbrengen. Jij geeft zo het signaal aan dat de emotie eruit mag, en je kind voelt zich hierdoor gezien. Emotie eruit = rust erin !

  • Bevraag tijdig aan je kind of het klopt of het boos aan het worden is en waar ze nood aan hebben. Uit je begrip hiervoor! Verzin liefst met je kind een leuker woord voor ‘boos’ want het heeft vaak al een negatieve bijklank.

Eens je het principe door hebt van aanvallen te voorkomen, kan je creatief omgaan met jullie eigen preventieve reddingsacties.

Hoogsensitieve kinderen en woede-aanvallen

Hoogsensitieve kinderen ervaren de prikkels die ze op een dag binnenkrijgen diepgaander dan een gemiddeld ander kind. Deze ervaringen roepen dan ook sneller emoties op. Een terechtwijzing van een juf of meester kan intenser binnenkomen bij een hoogsensitief kind en na school nog nazinderen. Overprikkeling ligt daarom sneller op de loer. Als het kind niet heeft kunnen ontladen is zeg maar de tuinslang al half gevuld als ze thuiskomen van school. Wanneer het maken van hun huiswerk dan niet meteen lukt, wordt de waterbel in de tuinslang alleen maar groter zonder dat het water weg kan. Ventileren, ontspannen en ontladen zijn KEY words voor hoogsensitieve kids! Doe dit nu nog samen met je kind, zodat ze dit kunnen automatiseren voor later!

Wil je weten of jouw kind hoogsensitief is en daardoor soms ontploft?

E-book afbeelding.png

Meer tips nodig? Die vind je terug in mijn E-book!